Maria Helena Vieira da Silva. Espazioaren anatomia

Atalak

 Xake-mate: dantzariak, xakelariak, karta-jokalariak

Michel Seuphor belgikar margolari eta kritikariak honela deskribatu zuen Vieira da Silvaren lana: “Dimentsiorik gabeko espazio bat, mugatua eta mugagabea aldi berean; haluzinazioak eragiten dituen mosaiko bat, non elementu bakoitza hornitua baitago bere berezko muina gainditzen duen barne-indar batez”. Haren hitz adierazkorrak ezin hobeki egokitzen zaizkie atal honetako obrei: dantzariak, xakelariak eta karta-jokalariak ageri dituzten lanotan, lengoaia abstraktu berezia garatu zuen margolariak, forma figuratiboak ezkutatuz eta agerian jarriz era berean. Pintura dinamikoak dira, lauki-sorta txiki, elkarri kontrajarri eta zehatz margotuetatik abiatuta sortuak. Koloreak kaleidoskopio batean bezala hedatzen dira, eta begirada lauki batetik bestera daramate, alderrai, sortzen duten mugimendu sentsazioaren eraginez. Vieira da Silvaren dantzariak uhindu, txikitu eta jariatu egiten dira etengabe; haren jokalariak, berriz, buru-belarri murgilduta ageri dira etenik gabe garatzen diren karta- edo xake-partidetan, eta partida horiek gure begien aurrean gertatzen den bizitzaren jokoaren metaforak dira.