hezkuntza-edukia
Francisco de Goya oinarri
- Izenburua:
- Francisco de Goya oinarri
- Erakusketa:
- Martha Jungwirth
- Gaiak:
- Emakumea artean | Artearen historia | Eragin artistikoa | Ibilbide artistikoa | Sorkuntza artistikoa | Kolorea | Konposizioa | Lan-prozesua | Espainia | Francisco de Goya
- Mugimendu artistikoak:
- Arte Garaikidea
- Teknikak:
- Olio-pintura
- Artelan motak:
- Pintura (olio-pintura)
- Aipatutako artistak:
- Jungwirth, Martha
Francisco de Goya (1746–1828) arte modernoaren aitzindarietako bat izan zen, eta bere garaiko Espainako gai sozialak, ekonomikoak eta politikoak jorratzeko zeukan ikuspegi bereziagatik gailendu zen. Pintzelkadan eta kolorearen erabileran egin zituen berrikuntzek aurrerapen nabarmena ekarri zioten arteari, eta areagotu egin zuten margolariaren ospea. Zerusa edo berun-zuria, Napoliko horia, okre-horia, okre iluna, gorri bizia, Veneziako gorria, bermiloia, Siena errea, gorrimina, kobalto-urdina, itzal-lurra, itzal-lur errea eta boli-beltza dira Goyaren lanetan gehien errepikatzen diren koloreetako batzuk. Dena den, paleta soilagoa erabiltzen zuen sarritan, Sorginen hegaldia izeneko lanean, adibidez; koadro hura Margolan beltzak ospetsuen adierazkortasunaren aurrekaria izan zen.
Goyak lepahori- eta azkonar-ilezko pintzelak erabiltzen zituen, baina, mihisea orbantzen hasteko, belaki bat erabili ohi zuen, baita hatzak ere. Enpaste lodiagoko tokietan espatula baliatzen zuen, edo pinturaz betebete egindako pintzel fin bat, xehetasunetan testura naroagoak sortzeko.
Martha Jungwirthek hainbat koadro egin ditu Goyaren lanik ezagunenetan oinarrituta. Esaterako, Sorginen hegaldia (2022) saileko Titulurik gabea lanean sorginen txano puntazorrotzek eta konposizioaren gama kromatikoak maisuaren margolana dakarte gogora. Jungwirthen bertsioan figurak paperezko lau orritan bereizirik daude; kolorea, aldiz, saturatua da —txano berdea, aurpegi arrosakarak—, eta oso modu materikoan emanda dago.