Budapesteko paper gaineko maisulanak

Atalak

Erroma eta Venezia XVIII. mendean

Banaketa politikoak eta gainbehera ekonomikoa gorabehera, Italiak Europako artearen gune nagusia izaten jarraitu zuen XVIII. mendean, eta Venezia eta Erroma izan ziren garai hura definitu zuten hiriak. Veneziako artistarik nabarmenena Giovanni Battista Tiepolo izan zen, zeinak fresko sofistikatuen eta horma-irudi handien prestaketa-marrazki ugari egin baitzituen. Garai horretan, barroko berantiarra eta rokoko estiloa nagusi zirela, hiri-paisaiak zehaztasun osoz irudikatzean zetzan veduta generoa jaio zen, eta Veneziaren margolan eta akuaforteengatik ezaguna den Canaletto artista izan zen genero hura abian jarri eta zabaldu zuena. Europako noble eta aberats askok Italian egiten zuten geldialdia beren Grand Tour izeneko bidaia luzeetan, eta ezagututako tokiak erakusten zituzten artelanak erosten zituzten oroigarri gisa. Veneziako piazza eta eraikinak bai eta Erromako antzinako monumentu eta aurriak izan ziren ospe gehien izan zuten gaietako batzuk. Pinturetan ez ezik, veduta generoa marrazkietan eta estanpetan ere landu eta loratu zen; eskari handiari erantzuteko, artista askok grabatua eta, bereziki, akuafortea erabili zuten. Erroman, Giovanni Battista Piranesi izan zen eragin handiena izan zuen grabatzailea. Haren estanpa-sailetan birtuosismo handiz landuta daude veduta horiek eta konposizio arkitektoniko errealak zein alegiazkoak.