Martha Jungwirth

Iruzkinak

Wanke andrearen erretratua, 1986

Energia dario Wanke andrearen erretratu erdi-abstraktu honi; hala nabari da haren hazpegietan, ile horian eta blusa urdinean, eta bat dator Jungwirthek olio-pintura aplikatzeko baliaturiko bizkortasunarekin. Pintura-marra eta -orban gutxi batzuekin —zirriborro hutsean— modeloaren bizitasuna transmititzen du, baina baita haren hauskortasuna ere. Badirudi artistaren pintzelkada geldigaitzetik sortzen dela erretratua: Jungwirthek hiru bat segundo behar izan zituen modeloaren sudurreko lerroa eta ezkerreko begia iradokitzen dituzten bi pintzelkada moreak emateko. Pintura gorriak aho-ingurua marrazten du; aldiz, aurpegiaren goiko aldean, eskuinetan, begi baten urdina igartzen da. Gainetik, more-ukitu batekin eginda dago bekaina: Wanke andrea mugimendu bete-betean harrapatu izan balu bezala, burua biratzen ari zela. Nolabaiteko tentsioa ageri da artistaren mugimendu-askatasunaren eta modeloaren itxura kontrolatuaren artean; abstrakzioaren eta figurazioaren artean.

Jungwirthek hauxe adierazi zuen bere obrari buruz:

“Koadroa margotze-prozesuan sortzen da. Keinua garrantzitsua da niretzat, baina energia ere sentitzen dut”.

Modeloa paperaren goiko ezkerreko ertzean kokatuta, Jungwirthek ia hutsik utzi zuen gainerako gainazala. Konposizioa zatitzen duten pintura-orban eta koipe-marka batzuk dira salbuespena: nahita edo nahi gabe eginak izanik ere, marka horiek itzala dirudien zerbait ematen diote irudiari, eta horrek sakontasun handiagoa gehitzen dio koadroari.