Martha Jungwirth

Iruzkinak

Tximua, 2021

Tximino bat protagonista duen pintura honetan, Jungwirthek bere estetika definitzen duten koloreekin eta pintura-orbanezko egiturarekin fusionatzen du gaia. Koadroaren izenburuak artistak berak 1980ko hamarkadaren amaieran idatzitako Nire baitako tximua testuari egiten dio erreferentzia. Testuak Jungwirthen lan artistikoaren muina jorratzen du, eta haren edukiaren zati handi bat gaur egungo obrari ere aplika dakioke oraindik.

“(…) nire errealitate piktorikoa pasioz betetzen da, gorputzari, mugimendu dinamikoari lotutako lengoaia da. orban eta trazu koloretsuak harremanen sarean, berezkotasun bat-batekoz, neurgaitzak itsumustuan (…) barne-irudiak azaleratzen dira, baita murgiltzen ere, oraingo hautemateak motrizitatea kontrolatzen du, mugimendua sortzen duten orbanak eta koloreak kontrolatzen ditu (…)”.

Hitz horiek idatzi zituenetik, Jungwirthen pintura-estiloak eboluzionatzen jarraitu du. Soiltasunak, keinuak eta lerroak eginkizun garrantzitsuagoa dute orain haren artean: Jungwirthen lanak lehen baino soilagoak dira, eta berak “energia-zentro” esaten dien eremuak dituzte gainazalean zehar banatuta. Bere sormen prozesuari buruz ari dela, artistak baieztatzen du indarra duen bitartean margotzen duela... zerbait berria osatu duela sentitzen duen arte. Jungwirthek ederki daki noiz dagoen obra bat amaituta edo, aldiz, azken intentsitate-ukitua behar duen. Beti saihesten du bere lanak gainkargatzea.

Jungwirthen kolore-paleta ere aldatu da: gorri-tonalitate bat baino gehiago nabarmentzetik, aukera kromatiko zabalagoa eta askotarikoa izatera igaro da, horia barne. Ildo horretan, adierazi du azkenaldian halako oldarkortasun eta kutsu maltzur bat aurkitzen duela hori-koloreetan.

Jungwirthek prozesu ireki gisa ulertzen du bere pintura; prozesu horretan, ezer ez dago aurrez ezarrita, kristalizatuta edo mugatuta.