Helen Frankentalher: Araurik gabe margotzen
Helen Frankenthaler, Mendebaldeko ametsa (Western Dream), 1957
Helen Frankenthaler, Tutti-Frutti, 1966, eta David Smith, Titulurik gabea (Zig VI), 1964
Iruzkinak
Helen Frankenthaler, Alassio, 1960
- Izenburua:
- Helen Frankenthaler, Alassio, 1960
- Erakusketa:
- Helen Frankentalher: Araurik gabe margotzen
- Gaiak:
- Emakumea artean | Artistak | Eragin artistikoa | Ibilbide artistikoa | Esperimentazio artistikoa | Sorkuntza artistikoa | Konposizioa | Sinbologia | Itsas paisaia | AEB | Robert Motherwell | Giza harremanak
- Mugimendu artistikoak:
- Espresionismo Abstraktua
- Artelan motak:
- Pintura
- Aipatutako artistak:
- Frankenthaler, Helen
Aurrez aurre duzun lanak haizeak astindutako itsas paisaia bat ageri du, baita lauki bakarti bat ere mihisearen eskuinaldean; haren aldeetan, bi puntu gorri ikusten ditugu, bata bestearen aurrean. Forma karratuari egonkortasun barea dario kolore lausoz irudikatutako leherketa-zurrunbilo baten baitan.
Lanaren izenburua Alassio da. Izen bereko udalerrian eman zuen artistak 1960ko udaren zati bat —Liguriako kostaldean, alegia—, bere senar Robert Motherwellekin batera. Estudiotzat hartu zuten etxeak lorategi bat zeukan Liguriako itsasora begira.
Frankenthalerrek eta Motherwellek bi urte zeramatzaten ezkonduta, eta izaera desberdina zuten: emaztea irekia, lagunkoia eta geldigaitza zen, eta senarra, berriz, barnerakoia, isila eta ikasten aritzekoa. Pentsa genezake haien arteko batasun artistikoaren nolabaiteko sinbolo bat sumatzen dela lan honetan: baliteke senarraren “erretratu” bat egotea karratuaren bidez irudikatutako elementu lasai eta egonkor horretan. Forma karratua artista horrekin lotzea aplika dakioke Motherwellen beraren lanari ere: esate baterako, 1967an hasitako Irekia izeneko sail batean, zabalik ageri da karratua, intrintsekoki zaurgarri eta egonkortasuna galduta.